چند اشتباه رایج فرزندپروری

اشتباه شماره یک: هماهنگ نبودن والدین با یکدیگر در تربیت فرزند

یکی از اصلی ترین موارد آسیب زننده به سلامت روان فرزندان ناهماهنگی و در بعضی موارد تضاد بین اصول تربیتی مادران و پدران در امر فرزند پروری می باشد. شاید به جرات بتوان گفت که هیچگاه این امکان وجود ندارد که هردو والد در برخورد با فرزندانشان صددرصد یکسان عمل کنند، دلایل فراوانی برای این تفاوت وجود دارد از جمله این دلایل تفاوت در شخصیت والدین، باورهای آنها، شرایط گذشته و تجربیات کودکی خود آنها ، شرایط فعلی زندگی از جمله میزان رضایت از رابطه زناشویی ،شرایط اقتصادی، وجود و یا عدم وجود بیماری های روانی و فیزیکی در هریک از زوجین می باشد.برای کم کردن این تفاوت رفتاری در برخورد با فرزندان، والدین اول باید این تفاوت ها را بشناسند ودرمورد چگونگی نزدیک شدن و کم کردن این تفاوت بایکدیگر صحبت کرده وهماهنگ شوند. یکی از موارد موثر در این هماهنگی یکسان برخورد کردن در شناسایی موارد خاص و بحرانی رفتار فرزند خود از قبل و آمادگی برای نشان دادن واکنش یکنواخت و هماهنگ با این موارد علی رغم داشتن تفاوت نظر و سلیقه در موارد دیگر فرزندپروری می باشد.

 

اشتباه شماره دو: اشتباه گرفتن رشوه به جای تشویق

شاید به جرات بتوان گفت که اصلی ترین عاملی که سبب می شود کودکان به سمت رفتارها وعادات مثبت حرکت کنند تشویق کردن می باشد ، البته این تشویق باید در زمان مناسب به اندازه مناسب و برطبق اصول خاصی باشد تا بتواند اثربخشی بالایی در بیشتر کردن رفتارهای مثبت و کم کردن رفتارهای منفی داشته باشد .یکی از اشتباه های رایج والدین دادن رشوه به جای تشویق است ، رشوه دادن یعنی دادن پاداش قبل از انجام عمل و یا دادن پاداش بسیار بیشتر و بدون ارتباط منطقی با رفتار پاداش گیرنده می باشد. در حالیکه پاداش و یا تشویق بعد از انجام رفتار از قبل خواسته شده و هماهنگ شده به فرزند و مناسب با کار مثبت انجام شده از سوی فرزند می باشد

اشتباه شماره سه : تنبیه هم زمان فرزند و تشویق جدا از هم

بسیاری مواقع می شود که والدین در برخورد با رفتارهای اشتباه فرزند در حضور همسر خود فرزند خود را خطاب قرار داده ومجازات می کنند که این امر سبب می شود که فرزند احساسات منفی شدیدتری را تجربه کند برای رفع این مشکل رفتار درست این است که در هنگام برخورد یکی از والدین با فرزند والد دیگر سعی کند دخالتی نداشته باشد و در صورت مخالفت با این موضوع در خلوت دونفره والدین این موضوع مطرح شده و راه حلی برای آن یافته شود، ولی درهنگام تشویق فرزند بهتر است هردو والد حضور داشته باشند تا با تاکید و تاثیر هردونفردر این تشویق تاثیر مثبت تری در ادامه فرایند بروز رفتارهای مثبت در فرزند خود داشته باشند

اشتباه شماره چهارم: هماهنگ نبودن گفتار و رفتار والدین

در بسیاری از موارد والدین گفتارها و شعارهایی دارند که با رفتارها و کارهای روزمره آنان درتضاد است . برای مثال به فرزند خود می گویند دروغ نگو ولی خودشان در حضور فرزند خودشان به دیگران دروغ می گویند و یا از فرزندانشان می خواهند با دیگران با انصاف  و ادب صحبت کنند ولی خودشان در عمل هیچکدام از صحبتهای خود را انجام نمی دهند. گویی این والدین این اصل مهم فرزند پروری را نمی دانند که فرزندان ما بیشتر و بیشتر از کارها وعمل ما یاد می گیرند تا از حرف های ما  

اشتباه شماره پنج : دادن توصیه های کلی، طولانی و نامناسب با سن فرزند

گاه والدین توصیه ها و دستورات کلی می دهند برای مثال یکی از معروفترین آنها بچه خوبی باش است ! شاید کودک بیچاره به درستی متوجه نشود این بچه خوب بودن دقیقا در فلان موقعیت چه رفتارهایی باید انجام دهد و چه رفتارهایی نباید  انجام دهد ،در حالی که بجای این درخواست کلی باید به صورت مشخص و محدود ذکر شود در فلان موقعیت دقیقا چه رفتارهایی منع شده و چه رفتارهایی باید انجام شود برای مثال در وضعیتی که کودک ما در زمان مهمانی دوست و همبازی خود را با نوع کلامش آزار می دهد به صورت مشخص ذکر شود اینکه با دوستت این نوع  صحبت می کنی سبب آزار وی می شوی و و کلیه عواقب مثبت در صورت قطع شدن این نوع صحبت کردن و نیزعواقب منفی شامل تنبیه منفی(محروم کردن زمان مند وی از موضوع موردعلاقه) انجام می شود.

گاهی نیز توصیه های والدین بسیار طولانی است این درحالی است که کودکان خصوصا در سنین پایین تر توانایی بیاد سپاری توصیه های طولانی را ندارند و باید سعی شود توصیه ها بیشتر از سه جمله کوتاه بیشتر نباشند

اشتباه دیگر والدین درخواست های نابجا و نامناسب با سن فرزندشان است .برای مثال در خواست اینکه یک کودک سه ساله  بتواند نیم ساعت در سرجای خود بنشیند و به صحبت های مادر و خاله های خود در زمینه آخرین مدلهای پوشاک گوش کند به نظر منطقی نمی رسد! والد آگاه از قبل برای این موقعیت ها آمادگی داشته و شرایط آسایش  فرزند خود را در این موقعیت ها  فراهم می کند

 

اشتباه شماره شش : اشتباه گرفتن تهدید به جای تنبیه

والدین گاهی در هنگام بروز مشکلات رفتاری در فرزند خود بجای تنبیه که شامل متذکر شدن عواقب از قبل تعیین شده و اجرای این عواقب است  ،دچار حالات هیجانی منفی شده و با تهدید کلامی و یا در نظر گرفتن تنبیه های هماهنگ نشده و بیشتر نسبت به رفتار منفی انجام شده از سوی  فرزند خود واکنش نشان می دهند

 

به یاد داشته باشیم که ما برای کارهای بسیار ساده تر مانند آرایشگر شدن ،خیاط شدن و یا راننده شدن باید آموزش ببینیم .حال پرسش اساسی این است که چطور می توانیم بدون هیچگونه آموزشی و فقط براساس نظر و دیدگاه خودمان که متاثر از شرایط زندگی گذشته خود ما می باشد بتوانیم یک انسان سالم را پرورش دهیم ؟

شاید وقت آن رسیده در پرسودترین بانک دنیا سرمایه گذاری کنیم بانکی که در آن در ازای چند ساعت  یادگیری مهارتهای پرورش و تعلیم و تربیت فرزندان  و کاربرد آن در ساختن شخصیت سالم فرزندانمان بتوانیم از صدها و ای بسا هزاران ساعت درگیری بی ثمربرای تغییر دادن رفتارهای مشکل آفرین فرزندانمان در آینده جلوگیری کنیم.

امیرخزایی روانشناس بالینی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

*

code

فهرست
Call Now Buttonتماس با کلینیک